ایام مباهله، تنها یادآور یک واقعه تاریخی در مدینه نیست، بلکه دریچهای است به سوی درک مفاهیم بنیادین خلقت و هدایت. از پاسخهای امام رضا(ع) به مأمون عباسی تا تحلیل خطبه قاصعه، یک رشته به هم پیوسته از «حجت» و «ولایت» را میتوان دنبال کرد.
بازخوانی دوباره شاخصه های غلو، ضرورتی است تا روشن گردد که در بطن اعتقادات شیعیان نسبت به اهل بیت علیهم السلام، فارغ از جریان ها و اشخاصِ تندرو، غلوی وجود ندارد.
چنانکه اهل معرفت نیک میدانند، یکی از آفات دیرینهی عرصه دیانت، پدیدهی غلو است؛ غالیانی که در هر عصری با چهرهای تازه پدید آمدهاند و با افراط در مقامبخشی، حقیقت ناب دین را به گرداب انحراف کشاندهاند.
سالروز شهادت امام جواد (ع) فقط یادآور یک مصیبت تاریخی نیست؛ بلکه بازخوانی یک الگوی تمدنی است؛ اینکه چگونه میتوان در فضای فشار، تحریف و جنگ روانی، هویت دینی و مرجعیت حق را حفظ کرد و اجازه نداد حقیقت در غوغای تبلیغات قدرتهای سیاسی دفن شود.
در آستانه ماه مبارک رمضان، حجتالاسلام والمسلمین استاد محمدتقی سبحانی، رئیس بنیاد بینالمللی امامت، در سخنانی علمی و تحلیلی به بررسی نسبت بنیادین «ماه رمضان» با «نظام امامت و ولایت» پرداخت
تجربه کوتاه پروژه تقریب امامت محور نشان داد که الگوی معرفتی و گفت و گو در ریشه های اختلاف بیش از هر روش دیگری کارساز است و میتواند به نتایج مطلوب ختم شود.
ایام فاطمیه همواره با فراز و فرودهایی همراه است؛ در این ایام، موافقان و مخالفان شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها به طرح دیدگاههای گوناگون میپردازند. یکی از رخدادهای فاطمیه امسال، مناظره میان آقایان حامد کاشانی و سلیمانی اردستانی بود. هدف این یادداشت، ارزیابی و تحلیل آن مناظره نیست...
امام هادی(ع) با طراحی و تعلیم زیارات عمیق همچون زیارت جامعه کبیره، پیروان اهلبیت(ع) را با مفاهیم بنیادین امامت و ولایت آشنا ساختند و فرهنگ تمسک به زیارات و ارتباط معنوی با امامان را در دورههای فشار، نظاممند نمودند.
شهادت حضرت رقیه (س) تنها یک واقعه تاریخی نیست؛ او نمادی جهانی از مظلومیت کودکان در برابر ظلم و ستم است. او صدای کودکانی است که در جنگها، آوارگیها و فقر، از حقوق اولیه خود محروم میشوند. یاد او، وجدانهای بیدار را به سوی حمایت از کودکان و مبارزه با هرگونه ستمگری فرا میخواند.
کاروان اسرای کربلا، حاملان حقیقت عاشورا بودند. آنها با سخن، رفتار، صبر و افشاگری، مفاهیم بلند امامت، مظلومیت و حقطلبی را به وجدان جامعه اسلامی تزریق کردند. این حرکت، تنها یک روایت تاریخی نیست؛ بلکه الگویی برای تمام زمانهاست که نشان میدهد چگونه میتوان حتی در موضع اسارت، دست برتر فرهنگی داشت و وجدان تاریخ را بیدار کرد.