هدف این نوشتار، بررسی تاکتیک های نظامی و روان شناختی امام حسین (علیه السلام) در قیام عاشوراست. پرداختن به این موضوع می تواند به دست یابی به روش های فکری و نظامی اسلامی کمک کند.
این حدیث ساخته و پرداخته افرادی است که خواسته اند مسائل اخلاقی و عبادی را درجامعه ترویج کنند و به گمان اینکه جعل احادیث، می تواند اخلاق را در جامعه رواج دهد به ساختن چنین احادیثی رو آورده اند.
عاشورا مکتب دینداری است و شاخصی دقیق برای بازشناسی حق از باطل. این رویداد، در تداومِ راهِ پیامبران و اولیای الهی گام برداشته و طریقِ عبودیت را به تمامی انسانها آموخته است؛ و از همینروست که همواره حیّ و حاضر است.
اهلبیت علیهمالسلام از عالم نور و پیش از این عالم شناخته شدهاند، و در عالم ذر، ولایت و امامت ایشان بر خلق عرضه شده است. در این جهان نیز پذیرش دین و عمل، بدون معرفت و ولایت ایشان پذیرفته نیست. افزون بر این، در قیامت نیز مقام شفاعت، حاکمیت و داوری به اذن الهی در اختیار آنان است. پس جایگاه ایشان صرفاً یک جایگاه تاریخی یا اخلاقی نیست، بلکه مقامی قدسی، الهی و منحصر بهفرد است.
گریه های پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) در فراق پسرشان ابراهیم پیامبر در فراق فرزندشان ابراهیم فرمودند: «ای ابراهیم، کاری از ما برای تو ساخته نیست، تقدیر الهی برگشت پذیر نیست، چشم پدرت در مرگ تو گریان و دلش محزون و غمگین است، ولی هرگز سخنی که مایه خشم خداست، بر زبان جاری نمیسازد، اگر وعده صادق و حتمی خدا نبود که ما نیز به دنبال تو خواهیم آمد، در فراقت بیش از این گریه میکردم و محزون میشدم.»
طبق ادله روایی و تاریخی فراوانی كه در آثار فریقین وجود دارد مشخص می شود كه ائمه اهل البیت (علیهم السلام) و سلف امت، هنگام عزای اولیاء الهی، مشكی بر تن می كردند و پوشیدن لباس مشكی، امری مخصوص به بنی العباس نبوده است. بنابراین ادعای تقلید شیعیان از بنی العباس در سیاه پوشیدن هنگام عزا، بی اساس و غیر علمی است.
شیعیان در اقامه عزای سید الشهداء علیه السلام از ابتدای محرّم الحرام، از دستورات و سیره عملی امامان خود پیروی نموده ،و آن را وسیلهای برای ابراز محبت و ارادت خود به اهل بیت علیهم السلام می دانند.
ایام مباهله، تنها یادآور یک واقعه تاریخی در مدینه نیست، بلکه دریچهای است به سوی درک مفاهیم بنیادین خلقت و هدایت. از پاسخهای امام رضا(ع) به مأمون عباسی تا تحلیل خطبه قاصعه، یک رشته به هم پیوسته از «حجت» و «ولایت» را میتوان دنبال کرد.
بازخوانی دوباره شاخصه های غلو، ضرورتی است تا روشن گردد که در بطن اعتقادات شیعیان نسبت به اهل بیت علیهم السلام، فارغ از جریان ها و اشخاصِ تندرو، غلوی وجود ندارد.
روایتی از پنج علامت قطعی پیش از قیام امام عصر عجل الله فرجه و تفاوت آن با نشانههای غیر حتمی