جمعی از بانوان مربی و مبلغات مستعد استان سیستان و بلوچستان با حضور در شهر مقدس قم و ساختمان مرکزی بنیاد بینالمللی امامت، در اردوی فشرده علمی، فرهنگی و معرفتی این بنیاد شرکت کردند.
مفهوم «برائت» همواره یکی از ارکان هویتی و مرزبندیهای بنیادین در مکتب اهلبیت (علیهمالسلام) بوده است؛ اما در خوانشهای کلامی معاصر، تقابلی جدی بر سر حقیقت و گستره این مفهوم شکل گرفته است. گروهی با نقد نگاه رایج، برائت را نه یک رفتار پرخاشگرانه، بلکه «ظهور» یک زیست سراسر ولایی میدانند که خودبهخود تاریکی را پس میزند و بر جذب حداکثری و بیدار کردن فطرتها تمرکز دارد. در مقابل، گروهی دیگر این نگاه را رویکردی تقلیلگرایانه و خطرناک میدانند که بُعد سلبی دین را بیاثر کرده و با ایجاد نسبیگرایی معرفتی، ظرفیت ظلمستیزانه تشیع در برابر جریانهای انحرافی و غاصبان را تضعیف میکند. در این پرونده علمی، این دو دیدگاه چالشی را در ترازوی نقد و بررسی قرار دادهایم.
نمایندگی بنیاد بین المللی امامت و مرکز تخصصی امام شناسی در استان کرمانشاه، در روز پنجشنبه ۲ مهر ۱۴۰۵ نشستی علمی با موضوع «تحلیل پیامدهای گفتمان سقیفه از منظر حضرت زهرا سلاماللهعلیها» برگزار نمودند.
اعضای مؤسسه معارف امامت اصفهان (نمایندگی بنیاد بینالمللی امامت) به همراه حجتالاسلام والمسلمین دکتر محمدتقی سبحانی، با آیتالله حسناتی، امام جمعه نجفآباد و عضو مجلس خبرگان رهبری دیدار کردند. در این نشست بر اجرای دورههای سطوح عالی و دانشافزایی مبلغان تأکید و آغاز برنامههای مشترک مصوب شد.
در یک تحلیل جامع تاریخی باید تصریح کرد که ناهنجاریهای موجود در عصر حکومت علوی، هرگز برآیند امامت و مدیریت الهی ایشان نبود؛ بلکه ایشان میراثدار ساختاری فاسد، نژادپرست و طبقاتی بودند که پس از رحلت رسول اکرم صلی الله علیه و آله توسط دستگاه خلافت پایهگذاری شد. با این حال، شگفتی تاریخ در این است که امیرالمؤمنین علیه السلام در دلِ تاریکیِ چنین میراثی و در میان شعلههای جنگهای داخلی و مخالفتهای کورکورانه، توانستند جامعهای عدالتمحور را مدیریت و پایهریزی کنند. این هندسه حکومتی، نه تنها به عنوان الگو و تراز حکمرانی در طول تاریخ بشر درخشید، بلکه تجلی و شَمّهای از آرمانشهر و حکومت سراسر عدلِ حضرت بقیهاللهالاعظم (ارواحنا فداه) را به تصویر کشید.
این نوشتار با هدف بررسی منابع نامه های امام حسن عسکری(ع) و با بهره گیری از روش وصفی و مراجعه به آثار مختلف متقدم سامان یافته است و عهده دار پاسخگویی به این پرسش است که ازیک سو چه منابع و آثاری از گذشته تاکنون نامه های امام حسن عسکری(ع) را نقل کرده اند و ازسوی دیگر، میزان اعتبار، ویژگی ها و گونه های این منابع چیست و بازتاب این نامه ها در منابع کدام قرن بیشتر است؟
ارزیابی حکومت امیرالمؤمنین(ع) تنها با استناد به وجود جرم، فقر یا اختلافات اجتماعی، تحلیلی ناقص است؛ زیرا معیار اصلی، نحوه مواجهه حکومت با این مسائل است. سیره حضرت بر عدالت، مبارزه با فساد، نظارت بر کارگزاران، حمایت از محرومان و مقابله با تبعیض استوار بود.
عبدالعظیم از مشاهیر سادات حسنی، در سدة دوم و سوم ه.ق می زیسته و و نسبش به امام حسن مجتبی (ع) می رسد. در نزد بسیاری از مردم و برخی از دانشمندان به شاه عبدالعظیم شناخته می شود.
شماره چهارم فصلنامه علمی «امامت در پرتو قرآن و سنت» ویژه پاییز و زمستان ۱۴۰۴، با مجموعهای از مقالات پژوهشی در زمینه تبیین، تحلیل و نقد مباحث امامت بر پایه قرآن و سنت اهلبیت علیهمالسلام منتشر شد.
نخستین دوره تربیت مربی امامت خواهران شیراز پس از نزدیک به دو سال آموزش مستمر هفتگی، با برگزاری اردوی فشرده ۴ روزه مهارتی و علمی در شهر مقدس قم، آزمون صلاحیت تدریس و اعطای گواهی رسمی مربیگری پایان یافت.