در این شماره از پروندههای علمی امامت، مناقشه مهم «انطباق مفاهیم دعای فرج (عظم البلاء) با نصوص قرآنی و توحید افعالی» به بحث گذاشته شده است. آیا استمداد از پیامبر و امیرالمؤمنین با عبارت «اکفیانی» و ختم دعا به «یا ارحم الراحمین» بعد از خطاب به امام عصر، با آیاتی نظیر «أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ» ناسازگار است؟ یا اینکه کفایت اولیاء در طول کفایت الهی و از مصادیق نظام اسباب و توحید است؟ متن دو دیدگاه بدون هیچگونه سوگیری جهت داوری علمی نخبگان ارائه میشود.