چکیده مقاله«اعتبارسنجی سندی و ارزیابی محتوایی زیارت وارث امام حسین علیه السلام در کتب زیارات و ادعیه شیعه»
زیارت به عنوان کنشی معنادار، عواطف انسانی را ارج نهاده و با تقویت بنیانهای معرفتی، به اعتلای شناخت و سلامت روان میانجامد. در این میان، زیارت امام حسین(ع) اهمیت ویژهای دارد و پژوهش حاضر با واکاوی سندی و محتوایی «زیارت وارث» نشان میدهد که با وجود ضعفهای احتمالی سندی، شهرتِ نقل این زیارت در منابع متعدد و هماهنگی محتوای آن با معارف قرآنی و روایی، بر اعتبار و قابلیت بهرهگیری از آن صحه میگذارد.
رشد و هویت بخشی فرهنگی به افراد جامعه متناسب با مبانی و زمینه های فکری جوامع انسانی
طرح ریزی شده و تأثیری شگرف بر حیات فردی پویایی و رشد اجتماعی دارد. در این میان بهره گیری از
ساز و کار زیارت و مستند سازی آن به زیارت های برآمده از خاندان عصمت و طهارت موضوعی حائز
اهمیت است. زیارت و زیارتگاه های اولیای دین مصداق بارز کانونهای انتقال معارف الهی بوده نور
و شکوفایی فرهنگی و اعتلای معرفتی
اجتماع اسلامی پیوندی ناگستنی با آن دارد. از این رو بر سیاست گذاران و تلاش گران عرصه ی فرهنگ و
تمدن اسلامی است که با شناخت ظرفیت های نهاد زیارت و برنامه ریزی متناسب با آن زمینه ساز بهرهمندی حداکثری از این سازوکار وحی بنیان و فطرت پذیر باشد.
تناسب و ارتباط زیارتگاه های مذهبی با
ظرفیت و میزان تأثیرگذاری فرهنگی آنها در طول تاریخ به حدی است که به دیدگاه برخی صاحب نظران،
تأكيد حداکثری بر زیارت امام حسین (ع) و ترجیح زیارت ایشان در برخی روایات اهل بیت(ع) بر زیارت
خانه ی خدا، بر اساس همین اصل توجیه پذیر است؛
برای دریافت متن کامل مقاله اینجا کلیک کنید
ثبت دیدگاه