بررسی این مشکلات و نحوه مبارزه و برخورد امام رضا(ع) با واقفیان و افکار و گفتار و اعمال آنان، موضوع نوشتار حاضر است و مسلّماً با توجه به الگو بودن نقش امامان برای شیعیان امامیه، شناخت سیره آنها درباره چگونگی برخورد با گروه های مختلف، اهمیت خاصی می یابد و همین امر، ضرورت پژوهش هایی چنین را آشکارتر می نماید.
این نوشته در ادامه سلسله مقالات بررسی تألیفات در موضوع مهدویت، به بررسی تألیفات در دوره حوزة حله میپردازد.
در این مقاله به بررسی کمال و تمام مسئلة نفی ارث از پیامبران به طور کلی و به ویژه پیامبر اسلام (ص) پرداختهایم.
در این مقاله به بررسی کمال و تمام مسئلهء نفی ارث از پیامبران علیهم السلام بهطور کلی و به ویژه پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله پرداختهایم.
بر اساس برخى روایات و احادیث اسلامى، گروهى از مردم جزو «ابدال» هستند؛ یعنى آنهایى که هرگز زمین از وجود پربرکتشان خالى نمىماند.
مسئله امامت و شبهات مربوط به آن، اختصاص به زمان، مکان و فرقه خاص ندارد، و به لحاظ ارتباط و نقش این موضوع با اعتقادات مسلمانان، شبهات و مباحث جدیدى مطرح مى شود که لازم و ضرورى است محققان در همه ادوار به آن بپردازند.
شهید اول و شهید ثانی در فرهنگ ما همواره به دانش فقه مشهور بودهاند و ابعاد فکری و کلامی آن دو چنان که باید مورد تحقیق قرار نگرفته است. شهیدین از منظر فقهی کاملاً همسو و هماهنگ نشان میدهند و شهید ثانی در قالب و قامت شارح و مفسر بزرگ اندیشههای فقهی شهید اول نمودار میشود. اما از منظر کلامی و اعتقادی میان آنان تفاوتی چشمگیر وجود دارد که جز با رجوع به میراث کلامی شیعه در گذشتههای دورتر قابل شناسایی نیست.
بحث افضلیت در باب امامت در دو مورد مطرح می شود؛ یکی در باب امامت عامّه و دیگری در باب امامت خاصّه. در امامت عامّه آن جا که از صفات و ویژگی های امام بحث می شود، از افضلیت به عنوان یکی از بایستگی های امام سخن به میان می آید و در امامت […]
آنچه در این مقاله آمده است، خلاصهای است از تاریخ دوران پرالتهاب زمان امام حسن (ع) تا زمامداری یزید.
این نوشتار، ضمن بررسی این دسته روایات با روش توصیفی ـ تحلیلی؛ به این نکته راه یافته که این روایات به دلیل نا سازگاری با روایات معتبر و متواتر و نیز ضعف سند، قابل استناد نیستند. در عین حال، تاویلات و توجیهاتی برای آن ها بیان شده است که با فرض صحت این توجیهات، این دسته از روایات با روایات دیگر ناسازگار نخواهد بود.