چهارشنبه, ۲۹ فروردین , ۱۴۰۳ Wednesday, 17 April , 2024 ساعت ×
اصالت و استمرار باورمندی به غیبت امام در دوران حضور امامان
۰۵ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۱:۲۲
شناسه : 7898
2
مقاله علمی پژوهشی؛ تلاش این نوشتار بهره گیری از روش تاریخی برای اثبات آشنائی و باور شیعیان عصر حضور (حداقل بخش مورد توجهی از ایشان) با باور به غیبت بوده‌ است.
نویسنده : *مجتبی تاریوردی**حسن طالقانی منبع : فصلنامه تحقیقات کلامی؛ دوره 10، شماره 38؛آذر 1401؛صص 63-83
پ
پ

چکیده:

باور به امکان غیبت حجت‌الهی، از دیرباز تا کنون از مسلّمات مکتب تشیّع به حساب می‌آید.

در نوشته‌های
برخی از مستشرقین ادعائی مبنی بر عدم وجود چنین باوری در عصر حضور امامان و برساخته بودن آن
بعد از دوران امامت امام عسکری علیه السلام مطرح شده است.

مطالعات و پژوهشهای پیشین پاسخی تفصیلی و
مناسب به این پرسش نداده و یا حداقل به طور جدّی مورد بررسی قرار نگرفته است.

پی‌جویی این باور در
کتب فِرق و گزارشهای تاریخی، تألیفات اصحاب ائمه علیهم السلام در این زمینه، اشعار شاعران، شکل‌گیری فِرق متعدد
و سودجوئی برخی شیادان از این باور اصیل، از مسائلی است که در این نوشتار مورد توجه قرار می‌گیرد.
تلاش این نوشتار بهره گیری از روش تاریخی برای اثبات آشنائی و باور شیعیان عصر حضور (حداقل
بخش مورد توجهی از ایشان) با باور به غیبت بوده‌ است.

یافته‌های این نوشتار فرضیه‌ی برساخته بودن باور
غیبت توسط شیعیان را مورد خدشه قرار می‌دهد.

 

باطن ولایی قرآن و روایات تأویل‌گر آیات به مقامات ائمه(ع)

نقد دیدگاه ابن تیمیه در مورد امام مهدی

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.