سالروز شهادت امام محمد تقی علیه السلام؛ بازخوانی یک الگوی تمدنی است
رسول چگینی در گفتوگو با ایسنا به مناسبت شهادت امام محمد تقی(ع) با بیان اینکه زندگی امام جواد(ع) یکی از روشنترین الگوها برای فهم نسبت «علم» و «تقوا» در اندیشه اسلامی است، اظهار کرد: امام جواد(ع) در سنین کودکی و نوجوانی به مرتبهای از دانش الهی رسیدند که بزرگترین دانشمندان عصر در برابرشان اظهار عجز میکردند؛ اما نکته مهم این است که این علم، صرفاً انباشت اطلاعات یا قدرت ذهنی نبود، بلکه علمی هدایتگر، اخلاقمحور و مبتنی بر عبودیت الهی بود.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت در ادامه افزود: جامعه امروز ما بیش از هر زمان دیگری به همین الگو نیاز دارد؛ یعنی علمی که در خدمت حقیقت و انسان باشد، نه در خدمت قدرت، ثروت و منفعتطلبی.
چگینی با بیان اینکه مظلومیت امام جواد(ع) را باید در چند لایه تاریخی، معرفتی و سیاسی تحلیل کرد، تصریح کرد: معمولاً وقتی از مظلومیت ائمه(ع) سخن گفته میشود، ذهنها به سمت شهادت و فشارهای حکومتی میرود؛ اما درباره امام جواد (ع)، یک نوع «مظلومیت مضاعف» وجود دارد؛ زیرا ایشان هم در عرصه سیاسی تحت فشار بودند و هم در عرصه اجتماعی و معرفتی با نوعی بیاعتمادی و جنگ روانی مواجه شدند.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با اشاره به اینکه نخستین جلوه مظلومیت ایشان، امامت در سنین کودکی است، گفت: پس از شهادت امام رضا(ع)، بخشی از جامعه شیعه دچار حیرت شد که چگونه ممکن است کودکی عهدهدار مقام امامت شود؛ این مسئله، زمینهای برای شبههافکنی مخالفان فراهم کرد.
وی ادامه داد: در حالی که قرآن کریم اصل اعطای حکمت الهی در کودکی را مسبوق به سابقه میداند؛ چنانکه درباره حضرت یحیی میفرماید: «وَآتَیْنَاهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا» (مریم: ۱۲) و درباره حضرت عیسی (ع) نیز سخن گفتن در گهواره را نشانه حجت الهی معرفی میکند. امام جواد (ع) در واقع با علم الهی و مناظرات علمی خیرهکننده، این شبهه را به فرصتی برای تثبیت حقیقت امامت تبدیل کردند.
چگینی با بیان اینکه یکی دیگر از ابعاد مظلومیت ایشان، کنترل امنیتی شدید از سوی خلافت عباسی بود، بیان کرد: مأمون عباسی تلاش کرد با نزدیککردن ظاهری امام و تزویج امالفضل به ایشان، نوعی مهار سیاسی ایجاد کند؛ اما در واقع هدف، کنترل جایگاه اجتماعی امام بود.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت افزود: پس از مأمون نیز معتصم عباسی فشارها را تشدید کرد تا جایی که بنا بر گزارشهای تاریخی در منابعی چون «الإرشاد» شیخ مفید و «دلائل الإمامة»، شهادت حضرت از طریق مسمومیت رقم خورد.
وی در ادامه اضافه کرد: این نشان میدهد که حتی جوانی کمسن نیز برای ساختار استبدادی عباسی، تهدیدی جدی محسوب میشد؛ زیرا مشروعیت حقیقی در اختیار اهلبیت(ع) بود. اما شباهت این مظلومیت با برخی مسائل امروز جامعه، بسیار قابل تأمل است. یکی از مهمترین شباهتها، تلاش جریانهای قدرت برای تخریب مرجعیتهای اصیل فکری و دینی است.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت افزود: در زمان امام جواد (ع)، دستگاه خلافت میکوشید با جنگ رسانهای، شبههسازی علمی و ایجاد تردید در صلاحیت امام، پیوند مردم با حجت الهی را تضعیف کند. امروز نیز در بسیاری از جوامع، شاهد هجمه به هویت دینی، تضعیف اعتماد عمومی نسبت به نخبگان متعهد و القای ناکارآمدی جریانهای اصیل فکری هستیم.
وی با اشاره به شباهت دیگر مظلومیت امام با برخی از مسائل امروز گفت: شباهت دیگر، فشار بر «جوان مؤمن و اثرگذار» است. امام جواد (ع) در جوانی به اوج مرجعیت علمی رسیدند و همین مسئله برای حکومت تحملناپذیر بود.
چگینی افزود: امروز نیز هر جا جوانان مؤمن، آگاه و دارای هویت مستقل وارد میدان میشوند، معمولاً با تخریب، تحقیر یا فشارهای مختلف مواجه میشوند. در واقع، تاریخ نشان میدهد که استکبار سیاسی و فرهنگی، همواره از آگاهی و استقلال فکری نسل جوان هراس داشته است.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با بیان اینکه از سوی دیگر، زندگی امام جواد (ع) به ما میآموزد که مظلومیت لزوماً به معنای انفعال نیست، تصریح کرد: ایشان در اوج محدودیت، شبکه علمی و ارتباطی شیعه را حفظ کردند، شاگردان برجسته تربیت کردند و با مناظرات علمی، هیمنه علمی دربار عباسی را شکستند.
وی ادامه داد: این همان منطقی است که قرآن کریم در آیه «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ» بیان میکند؛ یعنی جریان حق، حتی در شرایط فشار و مظلومیت نیز میتواند مسیر هدایت را ادامه دهد.
پیوند میان علم حقیقی و خشیت الهی
چگینی گفت: قرآن کریم میان علم حقیقی و خشیت الهی پیوند برقرار میکند و میفرماید: «إِنَّمَا یَخْشَی اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ» (فاطر: ۲۸)؛ یعنی علم واقعی، انسان را به مسئولیت، فروتنی و تقوا میرساند.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با بیان اینکه از منظر اسلامی، دانشی که انسان را متکبر، منفعتطلب یا ابزار سلطه کند، هرچند پیشرفته باشد، «علم نافع» محسوب نمیشود، اظهار کرد: به همین دلیل در روایات اهلبیت علیهمالسلام، بارها از «علم بدون هدایت» هشدار داده شده است.
وی بیان کرد: امام جواد (ع) در دورانی زندگی میکردند که دستگاه خلافت عباسی تلاش داشت علم را به ابزار مشروعیت سیاسی تبدیل کند. دربار عباسی از دانشمندان وابسته حمایت میکرد تا اقتدار حکومت را تثبیت کند؛ اما امام جواد (ع) نشان دادند که عالم حقیقی، کسی است که مستقل از قدرت، در مسیر حق بایستد.
چگینی با اشاره به مناظره مشهور امام گفت: مناظره مشهور ایشان با یحیی بن اکثم نمونهای از این مسئله است؛ جایی که امام در نوجوانی، با استدلالی عمیق و روشمند، برتری علم الهی را بر دانش درباری آشکار ساختند. این رخداد صرفاً یک پیروزی علمی نبود؛ بلکه اثبات این حقیقت بود که علمِ جداشده از تقوا، توان هدایت جامعه را ندارد.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت در ادامه افزود: امروز نیز جامعه ما با همین چالش مواجه است. بشر معاصر از نظر تولید دانش و فناوری به پیشرفتهای شگفتانگیزی رسیده، اما همزمان بحرانهای اخلاقی، جنگها، استعمار رسانهای، فروپاشی خانواده و بیعدالتی جهانی نیز گسترش یافته است، این نشان میدهد که «علم بدون اخلاق» میتواند به ابزاری خطرناک تبدیل شود.
وی با تأکید بر اینکه فناوری اگر با تقوا همراه نباشد، ممکن است به ابزار نظارت ظالمانه، جنگ روانی یا سلطه اقتصادی تبدیل شود، بیان کرد: قرآن درباره چنین دانشی هشدار میدهد و میفرماید: «وَمَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوهَا کَمَثَلِ الْحِمَارِ یَحْمِلُ أَسْفَارًا» (جمعه: ۵)؛ یعنی دانشی که به مسئولیت و عمل منتهی نشود، فاقد اثر حقیقی است.
ملازمه «موفقیت علمی» با «تعهد اخلاقی و اجتماعی»
چگینی با بیان اینکه جامعه امروز ما، بهویژه نسل جوان، نیازمند الگویی است که در آن «موفقیت علمی» با «تعهد اخلاقی و اجتماعی» همراه باشد، تصریح کرد: یکی از پیامهای مهم سیره امام جواد (ع) این است که سن کم، مانع اثرگذاری نیست؛ اگر جوان با ایمان، دانش و مسئولیتپذیری همراه شود، میتواند جریانساز باشد.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت افزود: امروز کشور ما در عرصههای مختلف علمی ظرفیتهای فراوانی دارد، اما آنچه ضامن ماندگاری و برکت این پیشرفتهاست، پیوند علم با معنویت و عدالت است.
وی گفت: در روایتی از امام جواد (ع) آمده است؛ «مَنْ أَصْغَی إِلَی نَاطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ»؛ یعنی انسان هر سخن و گفتمانی را که بپذیرد، در حقیقت در برابر آن خضوع کرده است. این روایت برای عصر رسانه و فضای مجازی نیز بسیار معنادار است.
تشخیص«علم هدایتگر» از «اطلاعات گمراه کننده»
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با بیان اینکه امروز مسئله فقط تولید علم نیست، بلکه تشخیص «علم هدایتگر» از «اطلاعات گمراهکننده» اهمیت دارد، اضافه کرد: جامعهای که علم را بدون تقوا و بصیرت دنبال کند، ممکن است در ظاهر پیشرفته اما در باطن دچار بحران هویت شود.
چگینی با تأکید بر اهمیت سالروز شهادت امام جواد(ع) بیان کرد: سالروز شهادت امام جواد (ع) یادآور این حقیقت است که تمدن اسلامی تنها با رشد علمی ساخته نمیشود، بلکه نیازمند تربیت انسانهایی است که دانش را با اخلاق، معنویت، عدالت و مسئولیت اجتماعی پیوند بزنند؛ همان الگویی که امام جواد (ع) در کوتاهترین اما پربرکتترین دوره امامت خود به نمایش گذاشتند.
لقب «جواد» و روحیه بخشندگی
وی با بیان اینکه لقب «جواد» برای امام جواد(ع) تنها یک عنوان نبود، بلکه بیانگر سبک زندگی و روحیه کرامت و دستگیری ایشان از مردم بود، گفت: در روایات اهلبیت(ع) نیز تأکید شده که بهترین شیعیان کسانی هستند که در رفع نیاز مؤمنان تلاش میکنند. امام صادق (ع) میفرمایند؛ «من قضی لأخیه المؤمن حاجة، قضی اللّه تعالی له یوم القیامة مائة ألف حاجة ، من ذلک أولها الجنة»؛ یعنی برطرف کردن نیاز یک مؤمن، ارزشی بسیار بزرگ در پیشگاه الهی دارد و که اولین پاداش آن بهشت است.
تبدیل محبت به عمل اجتماعی
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با اشاره به اینکه بهترین راه زنده نگهداشتن یاد امام جواد (ع) در روز شهادت ایشان، تبدیل محبت به عمل اجتماعی است، اظهار کرد: کمک به تهیه بستههای معیشتی، پرداخت بدهی نیازمندان، کمک به آزادی زندانیان مالی، حمایت از ایتام، تأمین هزینه درمان بیماران یا حتی مشارکت در اطعام ساده مؤمنان، میتواند جلوهای از سیره «جوادالائمه» باشد.
چگینی در ادامه با بیان اینکه حتی کمکهای کوچک اما خالصانه نیز در فرهنگ اهلبیت ارزش فراوانی دارد و مهم، روح همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی است، افزود: امروز جامعه ما بیش از هر زمان به تقویت فرهنگ مواسات و همدلی نیاز دارد. اگر هر فرد به اندازه توان خود گرهی از زندگی دیگران باز کند، بسیاری از مشکلات اجتماعی کاهش مییابد. سیره امام جواد (ع) به ما میآموزد که کرامت و بخشندگی، فقط یک فضیلت فردی نیست، بلکه عاملی برای حفظ انسجام اجتماعی و تقویت امید در جامعه اسلامی است.
وی در ادامه گفت: امام جواد (ع) بخش مهمی از عمر کوتاه اما پربرکت خود را زیر فشار و مراقبت شدید حکومت عباسی سپری کردند. مأمون و پس از او معتصم عباسی، بهخوبی میدانستند که جایگاه علمی و معنوی امام در میان مردم، مشروعیت حکومت آنان را زیر سؤال میبرد؛ به همین دلیل تلاش کردند با محدودیت، کنترل سیاسی و حتی ایجاد جنگ روانی، ارتباط امام با جامعه را کاهش دهند. با این حال، امام جواد (ع) هیچگاه در برابر این فشارها دچار انفعال یا عقبنشینی از مسیر هدایت نشدند.
«صبر» یک حرکت فعال و هدفمند
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت با بیان اینکه مهمترین درس صبر امام جواد (ع)، «استقامت همراه با حکمت» است، تصریح کرد: صبر در منطق اهلبیت علیهمالسلام به معنای سکوت در برابر ظلم یا تسلیم شدن نیست، بلکه به معنای حفظ مسیر حق در سختترین شرایط است. قرآن کریم نیز میفرماید؛ «وَاصْبِرْ وَمَا صَبْرُکَ إِلَّا بِاللَّهِ»؛ یعنی صبر حقیقی، ایستادگی آگاهانه و متکی بر ایمان است.
چگینی ادامه داد: امام جواد (ع) با وجود محدودیتهای سیاسی، از تربیت شاگردان، پاسخ به شبهات و هدایت فکری جامعه دست نکشیدند و همین مسئله نشان میدهد که صبر، یک حرکت فعال و هدفمند است.
حفظ اخلاق و کرامت در برابر دشمنان
وی با بیان اینکه یکی دیگر از درسهای مهم زندگی امام، حفظ اخلاق و کرامت حتی در برابر دشمنان است، گفت: تاریخ نقل میکند که امام در مناظرات و برخوردهای اجتماعی، با آرامش، ادب و استدلال سخن میگفتند و هیچگاه روشهای غیر اخلاقی را برای مقابله با مخالفان به کار نگرفتند.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت به تأثیر و اهمیت حفظ اخلاق و کرامت در برابر دشمنان پرداخت و افزود: این رفتار برای جامعه امروز نیز بسیار الهامبخش است؛ بهویژه در فضایی که گاهی اختلافات فکری و سیاسی به تندروی و تخریب اخلاقی منجر میشود.
چگینی بیان کرد: امروز نیز ملتها و جوامع دینی با فشارهای فرهنگی، رسانهای و سیاسی مختلف روبهرو هستند. سیره امام جواد (ع) به ما میآموزد که در چنین شرایطی باید امید، عقلانیت و هویت دینی را حفظ کرد و اجازه نداد فشارها، انسان را از مسیر حق منحرف کند.
وی با بیان اینکه صبر در نگاه اهلبیت، به معنای حفظ ایمان، استمرار تلاش و ایستادگی عاقلانه در برابر سختیهاست، ادامه داد: و همین منطق، جامعه را به سوی پایداری و پیشرفت واقعی هدایت میکند.
نقش آفرینی امام جوان در تاریخ اسلام
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت گفت: امام جواد علیهالسلام یکی از روشنترین نمونههای نقشآفرینی جوانان در تاریخ اسلام هستند. ایشان در سنین بسیار کم، مسئولیت سنگین امامت و هدایت جامعه را برعهده گرفتند و با وجود فضای سنگین سیاسی و علمی عصر عباسی، توانستند با علم، حکمت و مدیریت الهی، جامعه شیعه را هدایت کنند.
چگینی در ادامه اضافه کرد: این مسئله نشان میدهد که در منطق اسلام، ملاک اصلی برای مسئولیتپذیری، سن ظاهری نیست؛ بلکه ایمان، دانش، توانایی و شایستگی است.
اعتماد به ظرفیت نسل جوان
وی با بیان اینکه یکی از مهمترین پیامهای زندگی امام جواد (ع) برای جوانان امروز، اعتماد به ظرفیت نسل جوان است،اظهار کرد: متأسفانه گاهی در جامعه، جوانی با کمتجربگی یا ناتوانی مساوی دانسته میشود؛ در حالی که سیره اهلبیت علیهمالسلام نشان میدهد جوان مؤمن و آگاه میتواند منشأ تحولات بزرگ علمی، فرهنگی و اجتماعی باشد.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت گفت: امام جواد (ع) در نوجوانی در مناظرات علمی، بزرگترین دانشمندان دربار عباسی را به شگفتی واداشتند و این نشان میدهد که اگر فرصت و تربیت صحیح فراهم شود، جوانان میتوانند در میدانهای مهم اثرگذار باشند.
پیوند میان علم، معنویت و مسئولیت اجتماعی
چگینی با بیان اینکه پیام دیگر سیره امام جواد (ع)، پیوند میان علم، معنویت و مسئولیت اجتماعی است، گفت: جوانی در نگاه اسلامی فقط دوره هیجان و نشاط نیست، بلکه دوران ساختن هویت و آمادگی برای خدمت به جامعه است.
وی افزود: امام جواد (ع) با وجود سن کم، هم در عرصه علمی مرجعیت داشتند، هم در اخلاق و عبادت الگو بودند و هم در برابر فشارهای سیاسی با صبر و حکمت ایستادگی کردند. این الگو به جوانان امروز میآموزد که میتوان هم اهل پیشرفت و دانش بود و هم اهل ایمان، اخلاق و تعهد اجتماعی.
مدیر گروه امامت تطبیقی پژوهشکده امامت در ادامه بیان کرد: امروز جامعه اسلامی برای عبور از چالشهای فرهنگی، علمی و اجتماعی، بیش از هر زمان به جوانانی نیاز دارد که دارای اعتمادبهنفس، هویت دینی و روحیه مسئولیتپذیری باشند.
چگینی در پایان با بیان اینکه سالروز شهادت امام جواد (ع) یادآور این حقیقت است که جوانی، مانع اثرگذاری نیست؛تصریح کرد: بلکه اگر با ایمان، علم و اراده همراه شود، میتواند زمینهساز تحول و پیشرفت یک جامعه باشد.
وضعیت اهل بیت علیهم السلام و شیعیان در زمان امام جواد علیه السلام



































































































































































































































































ثبت دیدگاه