سه شنبه, ۸ اسفند , ۱۴۰۲ Tuesday, 27 February , 2024 ساعت ×
آیا امیرالمومنین علی علیه السلام با خلفا (قاتلان همسر خود ) رابطه خوبی داشته اند؟
۱۳ آذر ۱۴۰۲ - ۱۲:۵۲
شناسه : 6972
2
پاسخ به پرسش؛ برخی از کسانی که در پی انکار شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها هستند با تمسک به برخی از گزارش ها در پی تشکیک در شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها برآمده اند از جمله اینکه امیرمؤمنان علیه السلام با خلفا رابطه خوبی داشته و ممکن نیست کسی با قاتلان همسر خود روابط خوبی داشته باشد.
نویسنده : حجت الاسلام والمسلمین کریم مومنی منبع : بنیاد بین‌المللی امامت
پ
پ

روابط ساختگی

برخی از کسانی که در پی انکار شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها هستند با تمسک به برخی از گزارش ها در پی تشکیک در شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها برآمده اند از جمله اینکه امیرمؤمنان علیه السلام با خلفا رابطه خوبی داشته و ممکن نیست کسی با قاتلان همسر خود روابط خوبی داشته باشد. پس شهادتی در کار نبوده است. این شبهه را می توان به راه های پاسخ داد:

ابوبکر و عمر؛خائن و دروغگو

یکم: در نقل ها به صورت گزینشی نمی توان عمل کرد بلکه برخی از نقل ها به شکاف شدید بین امیرمومنان علیه السلام و خلفا تصریح دارند که نمونه ای از آن در نقلی است که حضرت، ابابکر و عمر را خائن، دروغگو و گناهکار و حیله گر می دانستند. (۱) و نمونه دیگر آن در نپذیرفتن سیره شیخین در شورای عمر بود. (۲)

عدم پذیرش مسئولیت ها

دوم: شبهه کنندگان در تحلیل گزارش های تاریخی یک سویه نگری کرده اند و به نقل هائی که حضرت امیر علیه السلام مسئولیت ها و پیشنهادها را  دوران خلافت ابابکر نمی پذیرفتند توجهی ننموده اند. امام در دوران خلافت عمر چنین نبود که همه مسئولیت های واگذار شده خلفا را بپذیرد که عمر نزد ابن عباس شکوه کرد. (۳) در جنگ قادسیه نیز امام فرماندهی را نپذیرفت.(۴)

شرکت نکردن در نبردها در زمان خلفا

سوم:  اگر حضرت علی علیه السلام خلافت و شیوه خلفا را صحیح می دانست در نبردهائی که در دوران آن ها اتفاق افتاده بود، شرکت می کرد، اما مانع حضور یارانش در قبول آن پست ها نمی گشت، زیرا قبول آن ها به هیچ وجه امضای خلافت تلقی نمی شد.(۵)

چهارم: برخلاف ادعای شبهه کنندگان که موارد مراجعه خلفا به حضرت علی (علیه السلام) را بسیاری تلقی نموده اند موارد آن نسبت به سال های خلافت آنان بسیار محدود بوده است .

حفظ شریعت و نگاهبانی از حوزه دین

پنجم: در بین وظائف امام و پیشوای برگزیده از جانب خداوند، حفظ شریعت و نگاهبانی از حوزه دین از مهم‌ترین وظایف او است که اگر احساس کند، اصل و اساس دین در خطر است، به هر صورت ممکن باید از آن جلوگیری کند که در برخی از موارد مشورت، اساس دین در خطر بوده است.

ششم: حضور یاران و پیروان علی علیه السلام در فتوحات، نه به منزله تایید حکومت و خلافت، بلکه به علت تمایل و علاقه آنان جهت گسترش و اعتلای اسلام در خارج از مرزها است.

استیفای حق مظلوم

هفتم: ورود امیرمؤمنان علیه‌السّلام در امور قضائی، در مواردی بود که عدم آگاهی خلفا به پیش پا افتاده‌ترین احکام اسلامی سبب می‌شد که حقی از مظلومی از مسلمانان پایمال شود که اگر امام دخالت و از حق آنان دفاع نمی‌کرد، به یقین راهی برای استیفای حقوق شان نمی‌یافتند.

پاسخ به درخواست ارشاد طرف مقابل

هشتم: امام با دانش فراگیر مسؤولیّت پاسخ‌گوئی از مشکلات و معضلات علمی را به دوش می‌کشید و مسلمان و غیرمسلمان آن حضرت را پناهگاهی مناسب برای شکوفائی ذهن و فکر خویش می‌دانستند از این رو نقش امیرمؤمنان در این موارد حداکثر به‌اندازه پاسخ به درخواست ارشاد طرف مقابل بود گر چه غیر مسلمان باشد.

 

————–

  1. مسلم، صحیح مسلم، ۵/۱۵۲٫
  2. تفتازانی، شرح المقاصد، ۵/۲۸۸٫
  3. لباف، دانشنامه روابط سیاسی حضرت علی علیه السلام، ۱۲۸٫
  4. بلاذری، فتوح البلدان، ۲۶۴؛ ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، ۱۲/۷۸-۷۹٫
  5. مطهری، امامت و رهبری، ۲۰-۲۱٫

چرا فاطمیه؟؟؟ و چرا مخالفت با فاطمیه؟؟؟

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.